Blog
Blunderen doe je zo
Blunderen doe je zo
Toen ik met werken stopte bij Transavia, gaf ik me als vrijwilliger op bij de hospice in Hoofddorp. In het verlengde van mijn studie voor reincarnatietherapeutopleiding Tasso, waarin ik de client door de traumatische dood van een vorig leven heen begeleid, dacht ik dat het leerzaam zou zijn, mensen in het hier en nu, in hun laatste dagen te begeleiden.
Ik was nauwelijks begonnen, – als gastvrouw – toen de bel ging en ik oog in oog met mijn huisarts stond. “Wat doe jíj nou hier?” vroeg hij. “Kan ik jou ook vragen”, pareerde ik. Stom, stom. Hij was natuurlijk de huisarts daar.
In de hospice was het een gewoonte, dat wanneer iemand overleden was en zijn lichaam het huis uitgedragen werd, alle medewerkers uit eerbied voor de gestorvene, een soort haag vormden. Uit respect. Toen ik een van de eerste keren mijn toenmalige tandarts tegenkwam, en verschillende mensen zich langs de muur opstelden, begreep ik hieruit dat zijn moeder overleden was. Ik stapte naar voren en zei; “Gecondoleerd met het verlies van uw moeder”. Verschrikt keek hij me aan en stamelde, ‘’nee, nee, ze gaat naar het verzorgingshuis. Ze is juist opgeknapt hier”. Zo snel als beleefd was, ontdeed ik me van zijn klamme hand en maakte dat ik weg kwam.
Conclusie
Als er écht naar je geluisterd wordt en je liefdevol verzorgd wordt, want dat deden ze daar, dan kun je dusdanig opknappen dat het leven weer zin krijgt. Dit merk ik ook bij clienten die voor regressietherapie komen, omdat ze de regie over hun leven kwijt zijn. Omdat ze vastgelopen zijn, zoeken ze naar de zin, de zin van dit leven. En daarbij krijgen ze de zin om te leven weer terug. En zeg nou zelf, wie wil dat niet?
Ik ben Laura Daggers-de Koning regressie en reïncarnatietheapeut sinds 2010
Je kunt me boeken de lezing “Regressietherapie de missende link tussen psycholoog psychiater en coach’’.
Vul hiernaast je telefoonnummer in en laat me je bellen →→→
Regressietherapie, het missende ingrediënt tussen psychologen, coaches en psychiaters
Regressietherapie, het missende ingrediënt tussen psychologen, coaches en psychiaters
Toen ik ooit voor het eerst naar de psycholoog ging, dacht ik: ‘Hè, hè eindelijk iemand die alle problemen voor me oplost’. Ik vond mijn leven ingewikkeld, als de vrouw ván, moeder van twee opgroeiende kinderen, dochter van mijn ouders. Ik werkte als freelance grondstewardess bij Transavia op Schiphol.
Elk voorjaar kwam er op mijn werkplek een ‘nieuwe lichting van de opleiding’ frisse jongedames en – heren die ineens alles béter wisten. Met hun zojuist verworven kennis, denderden ze over me heen.
Tijdens mijn eerste bezoek aan de psycholoog snotterde ik een half doosje tissues vol. Een dag later stond ik in het theater oog in oog met deze man. Door mijn opvoeding groette ik hem gewoon, ik schrok er zelf van. Hij gaf geen krimp. Gelukkig.
Meteen bij de volgende afspraak deed hij mij over aan een tranenbestendiger vrouwelijke collega met lichtblauwe ogen en een kille koele blik. Af en toe schreef ze iets op. Er kwam uit, dat ik veel voor de ander deed en er niets voor terug kreeg. Ik wilde aardig gevonden worden. Het liefst door iedereen. Gelukkig is dat lang geleden.
Met regressietherapie heb ik alle items ‘’aangepakt’’ die mij dwarszaten. Zodat ik nu een pakket ‘betere problemen’ heb. Want problemen zullen er altijd zijn. Vroeger kon ik vreemd reageren in situaties, en zélf het waarom hiervan niet begrijpen.
Veel ondergesneeuwde en verborgen zere plekken zijn blootgelegd, ervaren, begrepen en zodoende verdwenen. Zodat er energie overblijft om te leven in plaats van te óverleven.
Jouw probleem is niet raar. Angst en schaamte zijn de dief van je innerlijke groei.
Vul hiernaast je telefoonnummer in en laat me je bellen voor een gratis intake →→→
Ik ben Laura Daggers-de Koning regressie en reïncarnatietheapeut sinds 2010
Je kunt me boeken de lezing “Regressietherapie de missende link tussen psycholoog psychiater en coach’’.
Wat is een obsessor
Gevoeligheid voor obsessie heeft met ons zelfbeeld te maken.
Obsessieve energie heeft altijd verwantschap met een energie van onszelf. Meestal iets waaraan we in dit leven willen werken. Als we sterk in onze schoenen staan en daardoor goed in ons lichaam aanwezig zijn, kan er van buitenaf niets permanent bij ons binnenkomen. Er is altijd een contract tussen de gastpersoon en de obsessieve energie. Je zou kunnen zeggen dat het ‘’ons eigen doel’’ dient, qua aardse leerschool. In relaties, waarin sprake is van bezitterigheid, gebeurt dit jezelf weggeven regelmatig.
Angst en verdriet geven de obsessie een ingang.
De obsessor die ik tegenkwam bij mijn kleinkind van tien, is nuchter en ruim gezien niet de kwaadaardige soort. Omdat het kind al een tijd onverklaarbaar moe en chagrijnig was, dacht zijn moeder aan de prepuberteit. Op een avond toen hij niet slapen kon en erg moe en verdrietig was, kwam ik een onschuldige obsessor tegen. Het was een vrouwelijke zwerver, die onderdak en warmte zocht. Dit aanhaken gebeurt als je down, angstig of verdrietig bent. Zodoende vult een even passieve gelijkgestemde zwerfenergie van buitenaf die leegte bij jou op.
De obsessieve energieën gebruiken de energie van de gastpersoon.
Daar moet je dan wel weer een stuk van jouw eigenheid voor inleveren. Door te ontdekken wat niet-eigen-energie is leren we wie wij zelf zijn, en een obsessor is niet-eigen-energie. Je kunt er maar beter vroeg bij zijn. Soms zitten ze in het huidige leven nog van een vorig leven. Zo verhuizen sommige obsessoren met elke incarnatie steeds mee. In therapie ontdekte ik bij een 70jarige man dat hij nog steeds de obsessor bij zich droeg. Die destijds bij zijn daderleven als gladiator aanhaakte. In zijn vorig leven had hij als gladiator een collega invalide geslagen. Die was hem zo erg gaan haten, dat die haat en wraak reïncarnaties lang met hem meeging. Steeds voelbaar. Zoals koude wind in zijn nek, of gevoelens dat hij achtervolgd werd.
Tijdens de sessie konden we zijn obsessor duidelijk maken dat hij allang dood was en hij terug naar zijn ziel kon.
Meestal wil zo’n obsessor niet, want haat is namelijk subjectief. Voedend. Na een uurtje kwam de obsessor tot het inzicht dat het beter was om vrede dan wraak en haat te voelen. Hij ging terug naar zijn eigen ziel, zodat hij zich verder kon ontwikkelen. Opgelucht verliet mijn cliënt verliet de kamer.
Reïncarnatietherapie is een inzichtgevende therapie, waardoor je je levenslust weer terugkrijgt.
“Ongenode gasten” boek van Pieter Wierenga over indringers in de menselijke geest. Praktijkvoorbeelden uit regressie en reïncarnatietherapie. Hans ten Dams quote over dit boek; “Voor vrije geesten die niet bang zijn om te verdwalen, is dit boek een aanrader.
Niet eigen energie
Niet eigen energie
Vanaf het moment dat de sperma- en eicel zich verbinden, zijn wij één met moeder. Bij de geboorte heb je nog geen besef van jouw eigenheid. Van jouw eigen energie. Zodoende blijf je de eerste jaren in symbiose met moeder. Daarna is het de bedoeling los te komen. Zélf doen en ‘’pas op’’ zijn de eerste botsingen.
Niet eigen energie? Bekijk het filmpje
Sommige kinderen blijven, als ze in leeftijd volwassen zijn,
Te lang met de ouders verbonden. Mét of zonder opzet, dit blijft lastig. Moeder houdt de touwtjes in handen, en wordt een bemoeizieke schoonmoeder als het inmiddels ‘’volwassen’’ kind toch de moed heeft te trouwen.
Lang geleden verzuchtte ik tegen een moeder die ik nog kende van de basisschool; “Ik hoop dat alles in orde is met mijn dochter. Ze zit in Ecuador”. “Ach, de mijne durft niet eens van huis”, antwoordde de vrouw en wees op haar dochter, die boos wegkeek.
Niet eigen energie?
Soms is er in die moeder-kind-verbinding iets mis gegaan. En heeft het volwassen kind niet de kracht om uit de energie van de ouder te stappen. Vanwege teveel bemoeienis en beter weten.
Ik ben Laura Daggers-de Koning regressie en reïncarnatietherapeut sinds 2010
Je kunt me boeken voor de lezing “Reïncarnatietherapie waan of waar”.
023 5617806
06 42 662 735
Kies jij voor jezelf?
Een patroon waaraan vastgehouden wordt, ook al is het destructief, voelt veilig, bekend én zoals het leven hoort te zijn. Het is iets van vroeger wat goed voelt, maar in het nú hoort het niet thuis.Tóch – en ik ben ervaringsdeskundige – kan het leeg verdrietig en doelloos voelen, als je die stap genomen hebt. Die stap om beter voor jezelf te zorgen, jezelf op de eerste plaats te stellen. Iets wat uitgelegd wordt – vooral door vrouwen – als egoisme. Dit woord egoisme heeft voor velen een nare klank. Maar het is wel zo, dat wanneer je jezelf op de eerste plaats zet, je beter voor jezelf kunt zorgen. Zoals in het vliegtuig wanneer in een kritieke situatie de zuurstofmaksers naar beneden komen, de moeder er eerst eentje zelf op moet doen, voordat ze haar kind kan helpen. Dat is een goed egoisme. Een slecht egoisme is bijvoorbeeld een ”hebbert”.
Vaak vraag ik me af, waarom blijf zo een vrouw bij die destructieve man? Ik had eens een client die ontdekte dat na twee sessies haar probleem verdwenen was. Ze wilde nog doorgaan met de sessies, om zichzelf te ontwikkelen, zo zei ze. Ze was altijd bezig voor man en kinderen, huis en tuin, ja waste zelfs zijn auto. Haar man respecteerde haar niet, ging ver over haar grenzen heen. Als ze niet deed wat hij wilde, dan mishandelde hij haar. Fysiek was hij sterker, mentaal was hij haar ook de baas.
Regressie is als een rommelige kast, die je liever niet op wilt ruimen. Waar allerlei narigheid in zit die je allang niet meer nodig hebt. Daar waar de energie van een ander zit, kan jouw energie niet zitten. Je kunt niets met de energie van die ander. Maar je eigen energie is er wel uitgemanoeuvreerd. Vanaf de geboorte krijgt elk mens zijn eigen authenticiteit mee. Jezelf mogen zijn, eigenlijk zou ik willen zeggen, jezelf móeten zijn met een gezond egoisme. Dán houdt je dit leven het langst vol. Niet-eigen-energie is de negativiteit van andere, waarschuwende stemmen van ouders, tantes, ooms, leerkrachten én vrienden, waar je mee opgescheept zit. Soms draag je ook goedbedoelde niet-eigen-energie met je mee.
Langzaamaan kwam haar probleem terug.
Omdat ze leeft in de waarheid van vroeger. Haar zelfrespect is weer verdwenen, ze weet waar het aan ligt, maar kan niet verder zonder dit ”veilige” gevoel van vroeger, wat haar man haar nu geeft. Het is een keuze. Ze leeft in de waarheid van toen. En in die tijd was zij hulpeloos en nu is ze volwassen en heeft alle potentie van een volwassene
Zet jij die waarheid van toen en die van nú eens naast elkaar!
Toen had je geen keuze, maar nu? Verleden en heden mengen niet.
Stel jij jezelf de vraag eens of jij voor jezelf wilt kiezen?
Reïncarnatie betekenis
Reïncarnatie betekenis
Wat is reïncarnatie? Wat doet reïncarnatietherapie? Hoe werkt reïncarnatietherapie? Reïncarneren betekent letterlijk ‘’terug in het vlees’’. Je komt in een ander lichaam in een ander leven terecht.
Maar verzinnen we die mooie, enge, verdrietige en hartstochtelijke verhalen tijdens de sessie? Dit zijn veelgehoorde opmerkingen van cliënten. Is dit wel de waarheid? Sommige mensen hebben tientallen jaren last van vorige levens-energie. Ze begrijpen niet dat dit nog een rest van vorige-levens-energie is. Meestal gaat dit om een héftige rest die niet begrepen heeft dat dat leven écht voorbij is. Ze zijn angstig om auto te rijden. Dan kán zomaar zijn dat ze bij een auto-ongeluk zijn omgekomen. Ze zich niets meer herinneren van het auto-ongeluk. Van de klap, en zomaar ineens dood zijn. Waar zijn ze naartoe? Wat is er gebeurd met hun lichaam? Wéten ze wel dat ze dood zijn? Snappen ze dat ze in een andere dimensie beland zijn. Of denken ze nog steeds dat ze in dat vorige leven zitten? In dat auto-ongeluk of zijn ze verdronken in het kanaal. Wanneer je extreme angsten voor water hebt,dan kan het zijn dat je verdronken bent. Heb je extreme angsten voor vuur, dan kun je in een huis verbrand zijn, en dat kan al lévens geleden zijn. Je lichaam is in de ervaring geweest, en die heeft niets vergeten, én het liegt nooit.
Rouwconsulent
Ben ik rouwconsulent? Nee dat ben ik niet, maar . . . . Vanaf mijn 25ste jaar vertellen mensen mij hun hele hebben en houwen. Ik doe daar niets speciaals voor. Ik ben mezelf. Misschien is dát het? Mijn authentieke zelf zijn, zodat mensen zich uitgenodigd voelen tot?
Een latent talent heb ik. Jaren geleden tijdens mijn werk bij de receptie van de grootste charter van Nederland hoorde ik heel wat problemen en verdrietige verhalen aan. Er was veel onverwerkte rouw. Wanneer je daar niets aan doet blijft het vastzitten in je lichaam.
“Bedankt voor de peptalk”, zei een stewardess eens en voegde zich met een glimlach bij haar crew, waarmee ze het gebouw uitliep op weg naar het vliegtuig.
Destijds dacht ik er nooit aan om hiervan mijn beroep te maken.Toen ik boventallig werd ben ik met de opleiding voor regressietherapeut begonnen.
Onverwerkte rouw zet zich vast in je lichaam. Gaat met je aan de haal, zonder dat je er erg in hebt.
Soms is er een stukje van jou mee het graf ingegaan. Dat halen we in de sessie terug. Want jij leeft hier en nu. Rouw kan je behoorlijk ‘’vast’’ zetten. Je denkwereld én je gevoelswereld. Iedereen heeft rouw. Alleen niet iedereen onderkent het. Je kunt zelfs rouw hebben over je vriendje dat op de kleuterschool ging verhuizen, en waar jij niet van wist waar die gebleven is. Onverwerkte rouw, doe er wat aan, zodat je dóór kunt met je leven.
Rouw dóe er wat aan. Het doorwerken geeft je levensperspectief.
Jezelf spiegelend maken
Pieter Wierenga schreef in zijn boek “Ongenode gasten” over indringers in de menselijke geest. Onnodige ballast dus. Angst, schuld, schande en schaamte overheersen ons soms. Maar. . .
“Wanneer je jezelf spiegelend maakt, krijgt de ander terug wat hij je stuurt. En dan moet hij er zelf iets mee. Als iemand jou kwetst, zoals we dat noemen, en je accepteert dat niet, dan moet hij er zelf iets mee. Het is ónmogelijk dat iemand jou kwetst, het is een beslissing van jezelf. En als jij beslist, daar heb ik geen zin in, dan gaat het terug en dan moet die persoon er zelf iets mee. Terwijl je naar die ander kijkt zeg je ‘oh’ en vraagt hem wát die nou over zichzelf vertelt. Want het komt niet van jou. Je moet het niet binnen laten komen. Heel simpel, dan weerkaatst het. Als je zelf goed in jezelf aanwezig bent, dan kan er niks van buitenaf in.Wees goed aanwezig en je hoeft je nergens zorgen over te maken. Als je óh’ zegt, dan overwéég je die woorden niet eens”.
Da’s natuurlijk gemakkelijk gezegd. Pieter is 83 jaar en heeft veel levenservaring opgedaan. Hij heeft me geleerd naar mezelf te kijken.Want iedereen heeft zijn vaste strategie waarmee hij in de loop van het leven ”overleefd” heeft. Soms loop je dood op jouw manier van leven. En raak je steeds verder uit je eigen energie. Slurpt je omgeving alles op. Dan is het handig om er eens naar te kijken, zodat je erachter komt waarom jij steeds zo vastloopt in relaties. Die strategieen kunnen een behoorlijke ballast zijn. Of blijf je liever doormodderen zoals ik lange tijd deed? Want zeg nou zelf, wat is er nou leuker dan zín in het leven te hebben? Zin om te leven en zin ín het leven.
Pieter Wierenga overleed 13 maart 2014
Wiskunde of talen
Wiskunde of talen
Aan de bar van de sportclub, ging het gesprek over kinderen en school. Wel of geen bijles, welke school? Rapporten met rood. Dat deed me denken aan vroeger.
Mijn lief haalde een tien voor wiskunde. Zijn zus daarentegen was een bolleboos in talen. Dat kon ze laten hóren, en dat deed ze ook. Als klein broertje, ze scheelden drie jaar, werd hij weg gemanoeuvreerd. Zij goed in talen en hij in wiskunde.
Hij kon er als werktuigbouwkundige goed zijn boterham mee verdienen. Daarbij is hij erg handig, wat zijn ogen zien, maken zijn handen. Dat heeft ons veel geld bespaard. Neem nou de leylandihaag die hij elk jaar snoeit. Dat scheelt een dikke achthonderd euro. Onze kinderen zijn ook van de scheikunde, biologie en natuur- en wiskundekant. Dochter haalde het hoogste cijfer van de klas. En zoon studeerde organische chemie.
Zelf snapte ik geen snars van wiskunde en wat de leraar mij er destijds over vertelde. Dus nam ik richting talen. Ik ging in de luchtvaart werken en sprak mijn talen redelijk. Om mijn Spaans te oefenen nam ik regelmatig een dagvlucht naar Alicante of Ibiza. Er was altijd wel een vriendin die ook genoeg had van die regenachtige zomers hier. Gewoon oefenen met die talen, dacht ik.
Twee receptionistes op Palma verweten me mijn bekakte uitspraak. In Lanzarote kreeg ik het ontbijt voor de niet-toeristenprijs, omdat de ober dacht dat ik hun taal sprak. Een taxichauffeur gooide van vreugde zijn handen hoog de lucht in, omdat hij dacht dat hij eindelijk een ”local” in zijn wagen had, en hij vandaag naar zijn eigen taal mocht luisteren. Laatst, na een gezellige babbel met een winkelier, vroeg ik hem naar een leuke eetlocatie in Santa Cruz. Hij verwees ons naar het kleinste restaurant waar we heerlijk gegeten hebben.
